وضعیت موجود دیگر بر تابیده نمی شود٬ زندگی در کلیت اش تبدیل به امر سیاسی شده است. مردمی که تا دیروز غرق روزمره گی بودند٬ امروز با چشمهای کاملا گشوده به همه رویدادها٬ گفته ها و قضاوت ها خیره می شوند تا شر را از خیر تشخیص دهند. گویی بیست و دوم خرداد تولدی دوباره بود٬ مردمی متولد شدند که سیاست را طرد نمی کنند٬ بلکه در درون آن به چالش می پردازند تا گمشده شان را بیابند. رویاها دارند تبدیل به امر ممکن می شوند و غیر ممکن ها پای به حیطه امکان می گذارند. " ما می توانیم " در همه رفتارها متجلی است. آنها می خواهند با عادت مالوف امور را اداره کنند و بیماری در امر سیاسی و اجتماعی را با نیروی جبر درمان کنند. اما با هر اقدامشان بیماری را مزمن تر می کنند. با اعتراض سیاسی٬ تنها با تدبیر سیاسی می توان روبرو شد و بس.

با حکومت سخن گفتن غیر ممکن شده است٬ چرا که به هر گفته ای هراس آلود می نگرد و توصیه های خیر خواهانه که آرامش را می طلبد را دشمنانه ارزیابی می کند. این نوع نگاه برای هر حکومتی دهشت انگیز است. چرا که وقتی سخن را نشنوید با کردار برهنه روبرو می شوید که هر روز فربه تر می شود. اما باید با خود سخن بگوئیم و این نکته دقیق را از یاد نبریم که در وضعیت موجود٬ جای پای همه ما قابل رصد است. باید در این مورد چون کاشف بی رحمانه به خودآگاهی کامل برسیم تا این جای پاهای مخفی راه به فردا نکشند. بسیاری از روابط متصلب حاصل مشارکت ناخواسته ماست. باید ریشه های این مشارکت را بشناسیم و به یک خود درمانی بپردازیم. آنکه در هر موضع این جای پا را نبینید آلوده به ویروس استبداد است که همه را ناخواسته آلوده می کند.

آناتول فرانس در جایی می گوید : " دمکراسی بهترین حکومتهاست٬ چرا که کم حکومت می کند". ما تمام آرزوهایمان را از دولت می طلبیم و ریشه بسیاری از روش های استبدادی در این نقطه کلید می خورد. باید بیاموزیم مبارزه کردن تنها به خیابانها ریختن نیست. بلکه قوی تر کردن خودی است که با خودهای دیگر یکی می شود. باید بسیار چیزها را از خود بخواهیم تا یک دیوانسالاری غول آسا همه لحظات زندگی مان را در کنترل خود در نیاورد. اقتصاد٬ فرهنگ و حتی سیاست باید از بخش دولتی به بخش عمومی یعنی مردم متحد شده سپرده شود. چرا دانشگاها٬ مدارس و... بدست خود اساتید و دانشجویان اداره نشود؟ چرا مردم نباید در کارآمدی نهادهای آموزشی نقشی داشته باشند؟ خصوصی سازی یعنی فرصت دادن به چپاول٬ ولی بنگاهای اقتصادی و ... به خود کارکنان و مشتریان آنها سپرده شود نه تنها چپاولی رخ نمی دهد٬ بلکه کارآمدی تقویت می شود و مردمی قوی در مقابل دولت از حداقل مردمسالاری حفاظت می کنند. راه دمکراسی از این راه می گذرد و بس...