بر مردگان خویش سوگواری می کنیم تا نشان دهیم هر انسانی جهانی می ارزد
باور کنید ایران متحول شده است هر چقدر که گوش هایتان را ببنید و هر چقدر خودتان را به نشنیدن بزنید نخواهید توانست جامعه را آنی کنید که تا قبل از بیست و دوخرداد بود. مردم احساس می کنند تحقیر شده اند. بر این باورند که خار و خاشاک شان می دانند و صفرشان می شمارند یعنی هیچ. آنها می خواهند با ایستادگی شان و فریادهایشان ثابت کنند تن به تحقیر نمی دهند. می خواهند این نکته را به یاد حکمرانان بیاورند که در سال پنجاه و هفت با خون آنها بود که صورت بندی قدرت تغییر کرد و کسانی بر صدر نشستند که معتقد بودند میزان رای ملت است. اکنون که رای ملت را تزئینی می دادند و با زور و خشونت می خواهند ثابت کنند مردم تنها حق اطاعت دارند و بس و نباید خود را دارای هیچ حق دیگری بدانند آنها به صحنه آمده اندتااز همه چیزبودنشان و از حق طبیعی شان دفاع کنند.
اگر اصول قانون اساسی حق حکمرانی را به شما داده است حق اعتراض ٬حق آزاد بودن و در امان بودن از تفتیش عقاید و شکنجه را به مردم داده است. این دو حق در کنار هم معنا دارد واگریکی را سلب کنیم آن دیگری را خودبخود نفی کرده ایم. مردمی که حتی حق سوگواری بی دغدغه را در بهشت زهرا و در کنار مردگانشان ندارند چطور باید از شما اطاعت کند . زور می تواند - البته اگر بتواند - ظاهر قانون را حفظ کند ولی باطن اش را نمی تواند. مردم اگر با اعماق قلب شان به آنچه می گویند باور نداشته باشند اداره امور سالبه به انتفاع موضوع می شود . جکومتی که نتواند حکمرانی کند بودنش مخاطره ایست که هر روز لرزان تر می شود.
می توان بر منیت ها٬ خود خواهی ها و زیاده خواهی غلبه کرد و به مردم ثابت کرد که دارای احترامند و می توانند در چارچوب قانون اساسی رویاها و آرزوهایشان را تحقق بخشند واگر چنین نشود خیلی زود این قانون از کانون رغبت عمومی حذف می شود و این حکمرانانند که بازنده خواهند شد. امروز وقت آشتی ملی است . دوجناع عمده کشور می توانند در اجرای کامل قانون اساسی به وحدت برسند. فضای امنیتی را تبدیل به فضای گفت و گو و تفاهم کنند . زندانیان صاحب نام اگر آزاد شوند این توان را دارند که در بسط این آشتی بکوشند . فرصت ها را تبدیل به تهدید نکنید . زمان می گذرد و همه بازنده نبردی می شویم که از همان آغاز می توانست شکل نگیرد. اجازه دهید بر مردگان خویش سوگواری کنیم تا نشان دهیم هر انسانی جهانی می ارزد و با همین ارزشگذاریست که مردم سالاری تحقق می یابد رفاه و آزادی را به ارمغان می آورد.