رحیم مشایی معاول اول رئیس جمهوری شد تا زمینه برای رئیس جمهور شدنش در دوره بعد فراهم شود و بعد یک دوره باز احمدی نژاد دو دوره ریاست جمهوری را از آن خود کند.این یک گمانه پردازی نیست بلکه گفتن یک طرح کاملا مهندسی شدن است که اکنون می دانیم چگونه اجرا می شود و در عمل تحقق می یابد.اما نوشتن این وجیزه بخاطرگفتن از این پروژه نیست بلکه اشاره به سرنوشت غم انگیز موافقان مشروط احمدی نژاد است که بر آن بودند با حذف رئیس سازمان میراث فرهنگی از دولت دهم بسیاری ازعذاب وجدانها را بخاطر یک همراهی مشروط راتسکین دهند.اکنون با بر کشیدن مشایی آنها تحقیر خواهند شد. تحقیری که هیچ دلجویی هم به همراه نخواهد داشت. بارها در این وبلاگ نوشتم این دو آنچنان به هم تنیده اند که هر تصوری از حذف یکی به دست دیگر نه تنها خیال اندیشی بلکه وهم اندیشی است.در دولت بعدی حتی چهره هایی چون صفار هرندی و افرادی که مستقل تر می اندیشند حضور نخواهند داشت و تنها خودی ها که در حلقه اول یاران احمدی نژاد قراردارندباقی خواهند ماند و کسی جایشان را می گیرند رده دوم این حلقه را شکل می دهند.برای موافقان احمدنژاد چه خواهد ماند ،هیچ چیز جز یک همراهی بی پاداش.ممکن است .