گرد و غبار تهران و بسیاری از شهرها و روستاها را به حالت خفگی کشانده است و فریاد های داریم خفه می شویم پاسخی نمی یابد. چون در این شرایط کاری هم از کسی بر نمی آید .امنیت بهداشتی مردم سالهاست در خطر است ولی هیچکس در همین مدت هیچ کاری هم نمی کند ٬سالهاست دربرابر آلودگی هوا تنها کاری که می کنیم تعطیلی شهرهاست بدون آنکه محاسبه کنیم این تعطیلات به هرجال برای حفظ سلامت مردم ضروری چه عواقب سنگینی بر اقتصاد نیمه جان کشور دارد.

اگر مسایل را به موقع بشناسیم و برای حل آنها تدابیر لازم را اتخاذ کنیم لازم نخواهد بود برای حفاظت از جان مردم زندگی جمعی را تعطیل کنیم .همه قرائن نشان می دهد گردو غباری که ایران را فراگرفته است با کمی دور اندیشی و بهادادن به کارشناسان و نخبگان می توانست در مبناکنترل شود.در زمانه ای که این ادعا طرح می شود که برای مشکلات پیچیده جهانی راه حل داریم چرا برای مسایل ساده ملی و منطقه ای از این راه حلها بهره نمی گیریم.

متاسفانه به دلیل نبود نهادهای تخصصیی قوی و تاثیر گذار این مشکلات بموقع شناسایی و راه حلی با کم ترین هزینه طراحی و محقق نمی شود.ضعف جامعه مدنی دولت را نیز بناچار ضعیف و نا کارآمد می کنیم . اگر خواهان زندگی بسامان تری هستیم باید معادل دولت و مردم را با قوی کردن نهادهای تخصصی غیر دولتی متوازن تر سازیم و در غیر این صورت مشکلات نه تنها بهبود نمی یابند بلکه همه چیز هر روز بدتر ازقبل می شود.