جلوی دکه روزنامه فروشی که می ایستی کیهان٬همشهری ٬ایران ٬جام جم و... از حماسه پرشکوه ملت ایران در انتخابات تیترها زده اند و فخرها فروخته اند.گیرم که این تیترها همه عین واقعیت باشند و مو ی لای درز آنها نرود. ولی آقایان جواب حماسه را با افتضاح نمی دهند.صبح همه دانش آموزان در خیابان ها و کوچه و پس کوچه ها مطلع شدند برای بازشماری آرا مدارس تعطیل است . دانش آموزان سرگردان با درهای بسته خانه هایشان روبرو می شوند. والدین به محل کارشان نرسیده به اجبار به خانه باز می گشتند تا از سرگردانی فرزندان خردسال شان جلوگیری کنند.

همین چند روز پیش جناب وزیر آموزش و پرورش با قاطعیت اعلام کرد به هیچ عنوان مدارس تعطیل نخواهد بود چرا در زمستان بیش از حد از برکت قطع گاز تعطیلی داشتیم و از برنامه های تحصیلی عقب مانده ایم.ولی به هیچ عنوان تحقق نیافت و مدارس تعطیل اعلام شد . بنظر می رسد نباید حرفهای مسئولان را جدی گرفت.حتی اگر بالاترین مقام مسئول یک وزارتخانه باشد.این تعطیلی رامی شد از قبل اعلام کرد و به مردمی که خودتان می گوئید همیشه در صحنه اند بد نکرد.عذاب شان نداد و در آستانه عید دربدرشان نکرد. قیمتها به قدر کافی این مهم را بر عهده گرفته اند.

کار ساده را پیچیده کردن و بعد این پیچیدگی را خراب کردن و این خرابی را به افتضاح کشاندن دارد تبدیل به عادت می شود.کسی باید جلوی این مسئله را بگیرد.با یک جلسه کارشناسی می توان مسایل را حدس زد و بر اساس اتخاذ تصمیم کرد.اگر در اعلام تعطیلی و یا باز بودن مدارس اینقدر تعلل در تصمیم گیری وجود داشته باشد بسیار نگران می شویم زمانی که پای مسایل تصمیمات پیچیده به پیش بیاید. چطور برخورد می شود.پاسخ این پرسش کاملا مشخص است. این مسایل پیچیده و غامض را به طرز عجیبی ساده می گیریم ٬نه اینکه ساده بکنیم که یک فن مدیریتی است بلکه بسرعت تصمیم می گیریم ٬آنهم بدون سنجش پیامدش های این تصمیم و به ناچار یک عمر هزینه یک تصمیم گیری غلط و پرشتاب  را می پردازیم بدون اینکه یکبار درسی بگیریم و تجدید نظری در در رفتارمان و فرایند تصمیم گیری هایمان بکنیم.