مناظره موسوی و رضایی به پایان رسید. مناظره غیر جنجالی ولی آنقدر مهم که باید لایه پنهان آنرا آشکار کرد.موسوی برنده مناظره ای شد که هیجان نداشت ولی دارای عمق زیاد بود. متاسفانه در سالهای اخیر تفسیر از قانون اساسی آنقدر کشدار شده است که حتی برداشت مخالف از آن هم مورد تائید قرار می گیرد. در این مناظره موسوی انگشت اشاره به تغییر قانون اساسی بر اساس فهم جدید از اقتصاد درازکرد. اگر این بجث تبدیل به یک گفتمان عمومی شود می تواند بسیاری از گره های سیاسی ٬فرهنگی و اجتماعی کشور را باز کند.

 بحث شوراها آنقدردر بسط مردم سالاری مهم است که باید روی آن بسیار سخن گفت. شورا یعنی دخالت کارگر٬کارمند ٬دانشجو٬استاد و... در اداره عموم . اگر این اتفاق بیفتد دیگر کسی برای اندک اعتراضی نباید هزینه زیادی بدهد. در مورد سیاستهای کلان هم این بجث که فربهگی سیاست ها عملا آنها را سالبه به انتفاع موضوع می کند بحث مهمی است که تا کنون مورد غفلت قرار گرفته است. موسوی از کاهش این سیاستها حمایت کرد. بسیاری در ظاهر بسیار رادیکال حرف می زنند ولی یک محافظه کاری عمیق را به نمایش می گذارند ولی موسوی آرام و سنجیده بحث های تند را بسیار کارشناسانه مطرح می کند. بحثهایی که هیجان ساز نیست ولی سرنوشت ساز است. در این مورد باید بسیار سخن گفت