محمد آقازاده

مخالفان میر حسین موسوی که پیروزی را در افق بیست و دوم خرداد قعطی می دانند٬ به تخریب و جنگ روانی روی آورده اند و این کار را تا مرز تهدید و گفتن دروغ پیش برده اند. آنها این کار را حتی تا حد خودزنی پیش برده اند. آنهایی که مدتی قبل از موضع گیری مجید مجیدی علیه برخی از نظریه پردازان به وجد آمده بودند و سیل ستایش از او را در جهان مجازی و غیر مجازی جاری کرده بودند٬ برای کوبیدن رقیب انتخاباتی شان همین مجیدی را در ساختن مستند به فریب کاری متهم کردند تا ناحقیقتی که در مستند نامزد مطلوبشان رخ داد توجیه کنند. آنها نمی اندیشند مخاطبانشان درباره ستایش دیروز و اتهام امروز چه فکری خواهند کرد و آیا نمی هراسند این دوگانگی اعتماد مخاطب را به طور مطلق از آنها سلب نخواهد کرد. اینجا جواب مجیدی را بخوانید تا به طور مستند این دوگانگی را دریابید.

در عالم سیاست اگر اخلاق را کنار می گذارید و تنها به قدرت می اندیشید٬ تدبیر حکم می کند دروغ را آنچنان بگوئید که زود مشت تان باز نشود و جنگ روانی هم کار هرکس نیست و الفبایی دارد که باید آموخت. در این جنگ به صورت دقیق متن اجتماعی مورد شناسایی قرار می گیرد و با ظرافت باریکه ای از تخریب را به حقیقت الصاق می کنند تا نسبت به کسی ایجاد تردید شود٬ ولی مخالفان اصلاحات در سالهای اخیر نشان داده اند علاوه بر اینکه در اداره امور عاجزند حتی در جنگ روانی و تخریب نیز کودکانه عمل می کنند و تیری که بسوی حریف نشانه می روند کمانه می کند و خود آنها را زخمی می کند. چه کسی باور می کند موسوی که سالها مورد ستایش همین گروه بوده یکشبه ناگهان در یافته اند از یک منافق دفاع می کردند و از یاد می برند این توهینی است به شورای نگهبان که صلاحیت موسوی را تائید کرده است.

همین نابلدی باعث شده هر چقدر آنها در تخریب موسوی بیشتر می کوشند نشان می دهند از حامیان موسوی بهتر او را در کانون رغبت عمومی می نشانند. اگر این جنگ روانی و تخریب ادامه یابد احمدی نژاد باقی مانده رای خود را نیز از دست می دهد. بهترین کاری که ریاست جمهوری می تواند بکند از حامیانش بخواهد هیچ کاری نکنند و هیچ کاری نکردن بهترین کاری است که می توانند در حق اش انجام دهند!