میر حسین موسوی برنده مطلق انتخابات است٬ خبر این پیروزی را موج سبزی که تمام کشور را در برگرفته است به ما نمی دهد بلکه دست پاچه شدن مخالفان این نامزد٬ بیش از همه نظرسنجی ها این پیروزی را به رخ می کشد٬ وقتی خبرگزاری فارس از اعتراض به تقلب انتخاباتی سخن می گوید و این اعتراض را نشانه انقلاب مخملین می داند٬ در می یابیم که این هراس یک خبرگزاری را تا مرز متهم کردن دولت به تقلب پیش می برد٬ درخواست یک ستاد برای برگزاری جشن پیروزی نشانه انقلاب مخملین نیست٬ بلکه ایمان به شعور و تشخیص یک ملت است و خبر از اعتماد به نفسی می دهد که در هر کارزار انتخاباتی مقدمه پیروزی محسوب می شود.

سیل پیامک ها که موسوی و یارانش را منافق و بی دین معرفی می کند٬ نشان می دهد آنها که تا دیروز پیروزی را از قبل در آغوش کشیده بودند و با بی تفاوتی به بازی انتخاباتی می نگریستند و حتی نیازی به زدن ستاد نمی دیدند٬ گرفتار چه تزلزلی شده اند که راهی جز تخریب مطلق نمی یابند٬ وقتی یک چهره مطبوعاتی و اصول گرا در روز روشن نخست وزیر دولت جنگ که مورد حمایت امام (ره) بود و حامیانش را به عمر وعاص تشبیه می کند و او را منافق اعلام می کند و بخاطر مصالح سیاسی به روز قیامت هم نمی اندیشد٬ در می یابیم بحث پیروزی موسوی جدی تر از آن است که حامیان او تصور می کنند.

اما انقلاب مخلمین در ایران محال است چرا که چشم های هوشیاری در این مملکت وجود دارد که اجازه نمی دهند مصلحت نظام قربانی منافع یک تعداد خاص شود . دوم خرداد و سوم تیر شاهد این مدعاست. انقلاب مخملین و براندازی نرم در این کشور محال است چرا که میزان رای ملت بوده و برای همیشه خواهد بود و هر کس رای بیاورد بر مسند ریاست جمهوری می نشیند و با کمی غرولند مخالفان.

دوستان به فردای روز رای گیری بیاندیشند. اگر موسوی رئیس جمهور شود آیا بر آنید از هم اکنون تخم نفاق و دو دستگی را بکارید و طوفان نزاع دائمی را درو کنید؟ چرا از دوستی سخن نمی گوئید٬ چرا یکبار به آشتی نمی اندیشید٬ چرا نمی خواهید همه جناح های درون نظام - اصلا به افراد غیر خودی اشاره نمی کنم - یکبار هم شده دست در دست هم٬ بجای اختلافات بی وقفه جناحی٬ مشکلات بر زمین مانده کشور را حل کنند و کشور را از گردونه های بحرانها عبور دهند. تکثری که در کشور رخ داده است از چشمه انقلاب منطق خود را می گیرد.

فریاد همه با نامزد من و ساکت کردن دیدگاه های متفاوت محال است. اگر قرار باشد موسوی٬ خاتمی٬رضایی٬ کروبی و حتی برخی از چهره های اصول گرا به بیرون مرزهای غیر خودی پرتاب شوند دیگر چه کسی محرم این خطی خواهد ماند که شما تبلیغش را می کنید؟ انتخابات تمام می شود ولی این تخریب هر جنگلی را کویر می می کند و جامعه را به آنچنان شکافی می کشاند که پر کردنی نیست. آقایان برای فردای خودتان هم شده بدست خود جامعه را تا آنسوی مرز فروپاشی اخلاقی پیش نبرید که در این بازی همه خواهند باخت٬ حتی غیر خودی هایی که سهمی از این بازی ندارند.

*البته صاحب این قلم چند روز قبل اعتراض خود را نسبت به تخریب احمد نژاد در همین وبلاگ اعلام کرد. حامیان نامزدها باید بجای تخریب متقابل با خلاقیت و نوآوری به تبلیغ نامزد دلخواه خود بپردازند. البته نقد صریح٬ تند و شفاف هیچ نسبتی با تبلیغ ندارد و نباید این دو را با هم به اشتباه گرفت.