مصاحبه انجام نشده با اطلاعات و ستمی بنام حق التحریر بگیری ثابت
خانم خبرنگاری از روزنامه اطلاعات با من تماس می گیرد تا درباره روزنامه خبرنگارگفت وگویی انجام دهد.قول و قراری می گذاریم ٬همه قرارها توسط این خانم به هم می خورد.ایشان در تماس هایشان مدام براین نکته انگشت می گذارند که بسیار گرفتارند و فرصت کمی در اختیار دارند و به این دلیل قرارها لغو می شود.خواهش می کنم مصاحبه با صاحب این قلم را لغو کنند تا بهتر به کارهای دیگرشان برسند ولی ایشان نمی پذیرند بعد قرار می گذاریم سر ساعت مشخص با تلفن مصاحبه را انجام دهند.ساعت موعود می رسد ولی ازمصاحبه خبری نمی شود.
این مصاحبه سرکاری مرا با شرایط امروزروبرو می کند.تقاضا برای انجام مصاحبه و بعد لغو آن بدون توصیح متمدنانه وضعیت پیچیده نظام رسانه ای کشور را مکشوف می کند.در همین رویداد به ظاهر کوچک می توان فشار کاری را حس کرد که بجای کیفیت به کمیت بها می دهد و اجازه نمی دهد خبرنگاران کار کمتر را سر حوصله و در فرصت مناسب انجام دهند و از سوی دیگر می توان درک کرد روزنامه نگاران جوان آموزش ندیدند در شرایط فشار زمان و توان خود را طوری مدیریت کنند که هم به همه ماموریت ارجاعی برسند و هم کیفیت را قربانی شتاب کاری نکنند.به این دلیل من اصلا از این ماجرا دلگیر نیستم ومتعجب نیستم. اگر تعجبی هنوز در من مانده باشد همان پیشنهاد مصاحبه از سوی روزنامه اطلاعات است که خوشبختانه با انجام نشدن قول و قرار ها این تعجب در عمل منتفی شد.
در مدتی که می پنداشتم مصاحبه انجام خواهد شد با خود می اندیشم چه بگویم که هم دیدگاه انتقادی مرا بازتاب دهد و هم قابل چاپ در روزنامه ای چون اطلاعات باشد.با خود عهد بستم در باره روزنامه نگاران حق التجریریه بنوس سخن بگویم. روزنامه نگاران جوانی که با بیشترین تلاش کمترین در آمد را دارند.نه از حق بیمه برخوردارند و نه از امنیت شغلی٬حتی بسیاری از مواقع حق التجریریه مختصرشان هم پرداخت نمی شود. حق التحریر بگیری ثابت ظالمانه ترین شیوه استعثمار است و ما در نهایت با نسلی از روزنامه نگاران روبرو خواهیم شد که هم با تجربه اند ٬هم با استعداد ولی در میان سالی و پیری امیدی برای بازنشستگی نخواهند داشت. این مشکل نه سیاسی است و نه لاینحل.وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی می تواند در قبال امتیازی که به مطبوعات و خبرگزاری ها می دهد از آنها بخواهد به وضع این حق التحریر بگیر سر وسامانی بدهند. می توان تدابیری اتخاذ شود که آنها از زمانی که در روزنامه سابقه کاری دارند بیمه شوند. کاری سختی نیست .ولی متاسفانه مصاحبه انجام نشد و همین حرف ساده ماند تا چون همه حرفهای ناگفته جان را بفرساید .