افشاگری را با افشاگری پاسخ دادند پاسخی نامناسب و خطاست.چرا که به اصل افشاگری مشروعیت می بخشد. عباس پاليزدار نامهای مشهور زیادی را در صندلی اتهام نشانده و بعنوان قاضی حکم هم صادر کرده است. این اقدام ناعادلانه است و این بی عدالتی اما مجوزی برای عمل متقابل نمی تواند باشد. افشای اسناد خطای احتمالی عباس پاليزدار در حالی که هنوز قاضی حکمی صادر نکرده است اقدامی مدنی نیست. هر چندخود وی به این مدنیت متعهد نباشد.

این پرسش همچنان پابرجاست چرا او تا کنون در برابر رفتار خارج از قانون خود واخواست نشده است و اگر افشاگری نمی کرد می توان حدس زد به این زودی جوابگوی عملکردش نبود.باید بطور شفاف مدعای او را مورد چالش قرار داد و نشان داد که خلاف گفته است و با زندانی کردن٬ او در موضع مظلومیت قرار می گیرد و حرفهایش تاثیر گذاری بیشتری می یابد.باید دادگاه او علنی باشدتا بعضی شهروندان نگویند متهم بودن او به معنای بی اعتباری حرفهایش نیست.باید با رعایت حریم شخصی او نشان داد قانون جز جانب حقیقت را نمی گیرد و هیچ کس در برابر آن بر دیگران برتری ندارد. صاحب این قلم با افشاگری پالیزدار چالش کرد و امروز افشای او را هم بدون رعایت ضوابط قضائیه عادلانه نمی داند. خطا را با خطا جواب دادن فربه کردن خطاست نه بیشتر و نه کمتر