جنگ روانی کارساده ای نیست ولی در کشور ما مثل همه کارها این مسئله ساده گرفته می شود. خبرگزاری های حامی دولت با نظر سازی هر روز میزان اقبال عمومی از نامزد مطلوبشان را بالاتر می برند تا برای همه هیچ جایی برای شک و تردید باقی نماند چه کسی رئیس جمهور خواهد شد.دور نیست که روزی بخوانیم احمدی نژاد صدبیست و بیست درصد از صد درصد آرا را به خود اختصاص خواهد داد و ما هاج و واج بمانیم که خود نامزدها ی رقیب هم به خودشان رای نخواهند داداگر رای خودمان را به حساب نیاوریم.این گونه نظرسنجی بیشتر به مضحکه می ماند تا یک اقدام جدی سیاسی. 

تردیدی نیست استفاده از "جنگ روانی" در کارزارهای انتخاباتی ناگزیر است و رجزخواندن هم شیوه شناخته شده ای در هر رقابت سیاسی و غیرسیاسی است .در هر مسابقه ای باید با قاطعیت از پیروزی حرف زد ولی سخن گفتن از پیروزی باید از منطقی سود ببرد که مخاطب احتمالی را قانع کند نه مخاطب از همان آغاز احساس کند با یک خالی بندی طرف است.از سوی دیگر موج جنگ روانی راباید با پشتوانه تحلیلی مشخصی انجام داد و موج آنرا درفضای بظاهربی طرف در انداخت.معمولا نهادهای رسمی اطلاع رسانی که از بودجه عمومی کشور ارتزاق می کنند به دلیل آنکه باید به صورت ظاهری هم شده بی طرفی خود رعایت کنند بدترین ابزار برای جنگ روانی اند به خصوص وقتی به صورت شفاف تبدیل به سایت تبلیغاتی می شوند.آنها از همان آغاز قدرت تاثیر گذاریشان را از دست می دهند و تنها اقدام شان این سود را دارد که به دولت ثابت کنند چطور با قدرت مشغول حمایت از رئیس جمهور فعلی اند تا به موقع پاداش لازم را دریافت کنند و اینگونه خودنمایی اول چیزی را که تخریب می کند سوژه مورد حمایت شان است و بس

تنها جایی که این خبرگزاری ها به خوبی ایفای نقش می کنند آنجایی است که با مصاحبه و یا نقل قول  با  غضفرهای شهرت اصلاح طلب بر آتش اختلاف بین کروبی و موسوی سوخت لازم را می ریزندتا این اختلاف شعله بیشتری بگیرد. اقدامی که از سوی بعضی از روزنامه های اصلاح طلب تکمیل می شود تا همه کسانی که برای نه گفتن به احمدنژاد وارد صحنه رای دادن می شوند از هم اکنون آنچنان از اختلافات نا امید شوند که عطای رای دادن را به لقایش ببخشند.با این غضنفرهای به ظاهر حرفه ای نمی تواند وارد گفت و گو شد و اقناع شان کرد چرا که یا ماموریتی را بر عهده دارند که باید انجام دهند و یاآنچنان گرفتار بلاهت اند که هیچ منطقی بر سر عقل شان نمی آورد.تنها راه باقی مانده آنست کاری کرد که حرف هایشان بی ثمر شود و برای این کار باید نشان داد حرفهایشان حرف مفتی است که نشانه چیزی نیست جز حماقت ؟!!